دو داستان عجیب در عکاسی که چشمان شما را از تعجب گِرد می کند!

وقتی نگاهی به گذشته عکاسی می اندازیم، می بینیم که اصلا مثل الان که لبخندی می زنیم و با یک کلیک عکس می گیریم، کار ساده ای نبوده! چندین ساعت طول می کشیده تا یک دوربین بتواند تصویری را روی فیلم ثبت کند! تکنولوژی خوب است، مگر نه؟

در آن روزها، عکاسی پرتره از مردم، یک عمل بی نهایت سخت بوده، ساعت ها باید مقابل دوربین می نشستید تا یک عکس ثبت شود، حالا فرض کنید می خواستید یک عکس با لبخند روی صورت تان بگیرید! کار محالی است!
چرا محال؟
سعی کنید برای چند ساعت لبخند مصنوعی را روی صورتتان حفظ کنید! جواب را خواهید یافت..

در این شرایط، عکاسی از بزرگسالان باز کار ممکن تری بود، اما کافی بود بخواهید از کودکان عکاسی کودک و نوزاد انجام دهید! مادران مجبور بودند ساعت ها به صورت پوشیده و پنهان در نقش صندلی بنشینند و کودک را روی پای خود آرام نگه دارند، تا دوربین تصویر را ثبت کند!!

بخاطر سختی ای که عکاسی از کودک داشت، پدیده ناخوشایند دیگری بوجود آمد، عکاسی از کودکان فوت شده!
یک روش عکاسی بی رحمانه، عجیب و غریب که برای مدتی اپیدمی عکاسی کودک و نوزاد شد، کودکان بعد از اینکه از دنیا می رفتند، عکاسی می شدند!! اینطوری دیگر بدون تحرک می شد از آنها عکاسی کرد!
این یک اتفاق خوشایند نبود، اما به اندازه عجیب هست که دهان ما را از تعجب باز نگه دارد!

البته در آن دوران، عکاسی از کودکان فوت شده فقط نبود، به طور کلی عکاسی از مردگان هم رواج پیدا کرده بود.

 

حال که تکنولوژی پیشرفت کرده است، به سادگی می توان یک عکاس حرفه ای رزرو کرد و با پرداخت هزینه به اندازه نیاز واقعی یک تجربه حرفه ای داشت. زمان را از دست ندهید و یک عکاس حرفه ای رزرو کنید.